ای خدا hard دلم format مکن    fild  من را خالی برکت مکن

 Option غم را خدایا  on مکن    فایل اشکم را خدایا run مکن

Del tree کن شاخه های غصه را    سردی و افسردگی را هر سه را

Jumper شادی بیا تا set کنیم    سیستم اندوه را reset کنیم

نام تو password درهای بهشت    آدرس g-mail سایت سرنوشت

ای خدا روز ازل cad داشتی    mouse بود اما مگر pad داشتی

که چنین طرح 3d میزدی    طرح خود بر روی cd میزدی

تا نیفتد bug در اندیشه مان    تا که ویروسی نگردد ریشه مان

ای خدا ازبهر ما ایمن فرست    بهر دلهای پر آتش fan فرست

ای خدا حرف دلم با کی زنم    help میخواهم که F1 میزنم

ذهن ما باغچه است

گل در آن بايد کاشت

ور نکاری گل من

علف هرز در آن می‌رويد

زحمت کاشتن يک گل سرخ

کمتر از زحمت برداشت هرزگی آن علف است

یک اگر با یک برابر بود

معلم پای تخته داد می زد
صورتش از خشم گلگون بود
و دستانش به زیر پوششی از گرد پنهان بود
ولی آخر کلاسیها ،
لواشک بین هم تقسیم می کردند
آن یکی در گوشه ای "جوانان" را ورق می زد
دلم می سوخت
برای او که بیخود های و هو می کرد
و با آن شور ،
تساوی های جبری را نشان می داد
و با خطی خوانا به روی تخته ، کز ظلمت
چو قلب ظالمان و چهره زندانیان تاریک بود ،
تساوی را چنین بنوشت:
یک با یک برابر است اینجا
از میان جمع شاگردان یکی بر خاست ،
همیشه یک نفر باید به پا خیزد ...
و بآرامی سخن پس داد ،
این تساوی اشتباهی فاحش و محض است .
نگاه بچه ها ناگه به یک سو خیره شد با بهت
معلم مات بر جا ماند
و او پرسید : اگر یک فرد انسان واحد یک بود
آیا باز هم یک با یک برابر بود ؟
سکوت مدهشی بود و سؤالی سخت
معلم خشمگین فریاد زد آری
و او با پوزخندی گفت:
اگر یک فرد انسان واحد یک بود
آنکه زور و زر بدامن داشت بالا بود
وآنکه قلبی پاک و دستی فاقد زر داشت پست تر می بود ؟
اگر یک فرد انسان واحد یک بود
آنکه رنگش نقره گون چون قرص مه می بود بالا بود
وان سیه چرده که می نالید پایین بود ؟
اگر یک فرد انسان واحد یک بود ،
این تساوی زیر و رو می شد
حال می پرسم یک اگر با یک برابر بود
نان و مال مفتخواران از کجا آماده می گردید ؟
یا چه کس دیوار چینی ها بنا می کرد ؟
یک اگر با یک برابر بود ،
پس که پشتش زیر بار فقر خم می شد ؟
یا که زیر ضربت شلاق له می گشت ؟
یک اگر با یک برابر بود
پس چه کس آزادگان را در قفس می کرد ؟
معلم ناله آسا گفت:
بچه ها در جزوه های خویش بنویسید
یک با یک برابر نیست.

   تا که بودیم نبودیم کسی

      کشت ما را غم بی هم نفسی

      تا که رفتیم همه یار شدند

       خفته ایم و همه بیدار شدند  

         قدر آیینه بدانیم چو هست    

      درآن وقت که اقبال شکست 

 دنیا به مثل بهر بشر مزرع کشت است    بی حب علی کشتن این مزرعه زشت است